Zes jaar geleden, midden tijdens corona, werd ik voorzitter bij de digitale GroenLinksers, wat toen nog “de werkgroep Digitale Samenleving & Privacy” heette. Een klein clubje met bevlogenheid, dat het tot dat moment niet lukte om gehoord te worden, of om een brede beweging op te bouwen binnen de partij. Samen met een klein groepje gemotiveerde kompanen (o.a. Boudewijn van Eerd, Herman Stehouwer, Erik de Jeu) en essentiële steun van Kim van Sparrentak zijn we dit langzaamaan gaan uitbouwen. Het Netwerk Digitale Samenleving (we claimden de naam NDS voordat de Stass dat deed) is binnen GroenLinks én PvdA zich tegen van alles aan gaan bemoeien, op een constructieve manier. Eerst vragen wat nodig is, zodat wat we brengen ook in vruchtbare aarde valt. In plaats van leuren, brengen. In plaats van veronderstellen dat je zelf alles beter weet, de energie en talenten uit het netwerk de ruimte geven. Mensen verbinden.

Een greep uit te resultaten:

  • Een bruisende en bonte community van politici, enthousiastelingen, kennishouders en influencers die elkaar vinden op onze activiteiten, zoals onze tweemaandelijkse meet ups en de jaarlijkse Digital Summit (250 bezoekers de laatste keer);
  • Gedegen interne agendasetting en beïnvloeding, waardoor digitalisering van ondergeschoven kindje tot volwaardig onderdeel van de verkiezingsprogramma’s is geworden (inbreng bij programmacommissies, amendementen, steun werven, leidraden voor lokale programmacommissies, etc.);
  • Een succesvolle #raisethebar #nerdvote campagne om Barbara Kathmann met voorkeursstemmen in de kamer te houden (ja, dit deden we samen);
  • Een wezenlijke verbetering in de reglementen van de fusiepartij rondom hoe er voor kandidatenlijsten gestemd wordt (ook dát zijn algoritmen);
  • Samenwerking met de digitale expertisenetwerken van VVD, CDA en D66 tijdens de laatste formatie, waarmee we samen hoge ambities als onderdeel van het regeerakkoord mede hebben afgedwongen (“meerdere passages herkennen in het regeerakkoord” kan van de bucketlist af);
  • Uitstekende samenwerking met onze afgevaardigden in de Eerste Kamer, Tweede Kamer, Europa, en héél veel provincies en gemeenten (trainingen, klankbordgroepen, gezelligheid);
  • De congresbesluiten van (toen nog) GroenLinks en PvdA om voor de eigen bedrijfsvoering van Big Tech af te stappen (onder de naam “Geen Big Mac, wel Big Tech?” die een tongbreker van jewelste bleek te zijn).

Allemaal bewegingsopbouw rondom een inhoudelijk thema. En niet in mijn eentje, zonder onder andere Michiel van Dam, Nelleke Groen, Paul Wiegers en Valentijn Sessink zou het PRO Netwerk Digitale Samenleving nergens zijn gekomen. En al die experts en bevlogen mensen die achter de schermen meehelpen!

De kracht zit niet alleen in de campagne, maar juist ook in wat daaraan voorafgaat: gepassioneerde mensen samenbrengen. Een community smeden. Zorgen dat mensen gezien en gehoord worden, juist ook wanneer je het niet helemaal onderling eens bent. Samen tot breed gedragen missies komen. Door te investeren in de beweging en de mensen van de beweging, wordt de beweging nog krachtiger. Voor het moment dat je die beweging écht nodig hebt.

En nu?

Bij deze maak ik bekend dat ik mij kandidaat stel voor het partijbestuur van PRO.

De partij heeft baat bij iemand die bewegingsopbouw rondom inhoudelijke onderwerpen snapt en succesvol heeft gedaan. Onze partij bruist van energie, er is zo veel talent. Daar valt heel veel mee te bereiken.

De partij heeft voordeel aan iemand die bestuurlijke, politieke en inhoudelijke affiniteit heeft met digitalisering. PRO moet de partij worden die technologie snapt: in Den Haag, in Europa, in provincies en gemeenten, en dus óók in het partijbestuur.

In dit tijdsgewricht lijkt me dat iemand die technologie snapt een waardevolle maar ook noodzakelijke aanvulling is op bevlogen mensen uit bijvoorbeeld vakbeweging, milieubeweging en emancipatie.

Daar wil ik mij voor gaan inzetten. Ik geloof dat ik dit, en meer, kan bieden aan PRO.

Mijn sollicitatiebrief moet ik nog schrijven maar dit is alvast een vingeroefening.

Dank voor jullie steun,
Wouter Teepe